تابوت ِ مرا چوب ، نه از سنگ بسازید
تابوت ِ مرا مثل ِ دلم ، تنگ بسازید
آویزه ی گوش ِ همه ی شهر کنیدم
من مستعدم ، از تنم آونگ بسازید !
تندیس مرا مثل خودم کوچک و بی رنگ
تندیس مرا مثل خودم ، منگ بسازید !
صد سال گذشته ست از آن روز ِ کذایی
با خاک ِ تنم کوزه ی خوشرنگ بسازید
ابری بتکانید بر این شرجی ِ غمناک
با اشک برای عطشم ، گنگ بسازید
یک ماه ِ تمام است که شعری نسرودم
من یائسه ام ، قلب مرا سنگ بسازید !
